Vakantie!

Lieve allemaal!

Het is al weer een tijdje geleden en ondertussen goed van de vakantie aan het genieten!
Ondertussen ben ik over een kleine 2 weken al weer in Nederland dus dit zal dan ook mijn laatste verhaal zijn.

Twee weken geleden is Stefan aangekomen. Omdat ik ook mee was geweest met al het andere bezoek ophalen van het vliegveld ging iedereen ook met mij mee. Dus een hartelijk onthaal van 6 meiden voor Stefan die na 21uur reizen helemaal kapot was. WELKOM IN SURINAME!!!!

D e tweede dag zijn we op trip geweest naar BergenDal en Brownsberg met de hele groep.
BergenDal is een soort survivalpark midden in het oerwoud. Na gestart te zijn met een rondwandeling over de oude plantage en het oude kerkhof met de geschiedenis van het park werden we allemaal in een harnas gehezen en kregen we een helm. Eerst op het oefenbaantje kijken hoe we moesten hangen, remmen en tokkelen waarna we boven op de berg begonnen met de 1400meter lange kabelbaantjes. Tussen de bomen door begeleid door luiaarden van boom naar boom met als klap op de vuurpijl de laatste lange kabelbaan over de Surinamerivier heen!!! Als afsluiter van de dag nog een uurtje op de rivier kanovaren wat natuurlijk moest eindigen in een zwempartij voor iedereen. Daarna in een busje naar onze overnachtingsplaats op de Brownsberg. Een weg die ze in de oude staat laten zodat het een mooi natuurgebied blijft en niet iedereen omhoog kan. Begrijpelijk maar wat een kuilen en gaten in de weg! Zeker met een tegenligger waren het spannende momenten! Maar veilig aangekomen bij een hut met een geweldig uitzicht over het Brokopondomeer dat al snel weer vergeten! De volgende dag onder leiding van een gids informatie gekregen over flora en fauna op de berg en naar 2 watervallen gelopen. Bij de laatste de FA reclame even nagespeeld want na de warme vieze tocht zag die waterval er toch wel heel lekker koud uit!

De 3 dagen daarna Stefan wat dingen van Paramaribo laten zien en we zouden op trip gaan naar de Ralleighvallen. Helaas kregen we de avond van te voren telefoon dat door teveel regen (jaja, nog steeds regenseizoen) het park was afgesloten en de accommodatie onder water stond. Geen Ralleighvallen voor ons dus deze blijft nog op het lijstje staan voor een terugkeer naar Suriname!

Als alternatief zijn we naar Nieuw Nickerie geweest. Helemaal in het westen van Suriname. We hadden een gids die een aantal jaren in dat gebied heeft gewoond en gewerkt dus die heeft ons erg veel kunnen vertellen over de plaatsen Wageningen, Groningen etc. waar we doorheenreden. Helaas kregen we halverwege telefoon van Ilse die thuis was gebleven dat de dokter had geconstateerd dat ze Dengue had. Een griepvariant die wordt overgebracht door muggen maar dan met extreem hoge koorts, afwijkingen aan je bloedbeeld etc. Niet zo fijn voor haar! Dus toen ik me 's avonds in het hotel waar we zouden overnachten niet goed voelde de volgende dag voor de zekerheid ook maar bloed laten prikken. ‘Gelukkig' was het voor mij alleen griep maar helaas moesten we wel de trip afbreken dus naar Bigi Pan alleen kunnen zwaaien. Ook deze staat nog op het lijstje voor terugkeren in Suriname. Na 3 dagen griep en platliggen (ja, ook tijdens de finale van het WK) gelukkig net op tijd beter om samen met Stefan de trip naar Palumeu te kunnen maken die we hadden geboekt!

Afgelopen maandag met de taxi naar een klein vliegveldje in Paramaribo gereden. Palumeu is namelijk niet over de weg te bereiken (het ligt ongeveer 100km van de Braziliaanse grens af midden in de Bush)
Na een vliegtocht van ruim een uur over alle broccoli heen aangekomen in het dorp en de lodge Palumeu. Hier kregen we allemaal (een groep van 7 in totaal) een eigen kamer met douche en toilet. Luxer dan gedacht maar daar is nooit wat mis mee natuurlijk! Een heerlijk balkon met uitzicht over de rivier en iedere ochtend tussen 6 en 7 een thermosfles op het stoepje voor het huisje voor thee en koffie. Echt een zware beproeving;)

's middags zijn we meteen met de boot de rivier op gegaan om het dorp te bekijken en met een zwemvest om te genieten van de stroming die ons vanzelf zonder te zwemmen weer terugbracht naar het kamp. 's Middags kennis gemaakt met een aantal mensen uit het dorp en cassavebrood met peper gegeten. Niet mijn favoriet maar leuk om dat de kunnen delen met de mensen die daar wonen!
De volgende dag (Dinsdag) een jungletocht van ongeveer 2uur heen en 2 uur terug naar Poti Hill gemaakt. Onderweg veel uitleg gekregen van het tropisch regenwoud en mogen genieten van geluiden van honderden vogels. De klim werd uiteindelijk beloond met een geweldig uitzicht over het regenwoud!
's Avonds hebben we na het eten een boottocht gemaakt stroomopwaarts om daarna terug te drijven zonder motor en te genieten van alle oerwoud geluiden in het donker.
Woensdag was volgens onze gids Nootje de echte vakantiedag. Met de boot ongeveer een uur stroomafwaarts gevaren naar een kamp toe waar we heerlijk in een hangmat hebben kunnen luieren terwijl er ondertussen kip werd gemaakt op de bbq. Na het eten het kamp opgeruimd om naar de grootst Sula (stroomversnelling) in de buurt te varen. Onderweg zijn we 3 kleine Sula's gepasseerd waar we wel met de boot afkonden. Gelukkig de laatste niet. Wat een geweld kan water ineens hebben!!! Wel een geweldig gezicht en we konden ook op de veilige stukjes in de Sula zitten en liggen. 's Avonds bij een kamvuur leuke verhalen aan elkaar zitten vertellen en toen waren we al weer over de helft!
Donderdag hadden we 's ochtends een medicijnwandeling. Alle mensen in de dorpen zijn in staat om te leven van alles wat het bos met zich meebrengt. (dit doen ze tegenwoordig niet meer, nu wordt alles gewoon ingevlogen door de stad) Een boom tegen koorts, een penicilineboom, een betadineboom, een knoflookboom, amandelboom, peperboom etc. Zo vreemd om een stukje van de bast af te halen en dan ineens een enorme knoflooklucht te hebben! Mooie ervaring. Het dorp had tijdens onze wandeling alleen besloten om bouwmaterialen nodig te hebben de gemeenschappelijke hut die ze aan het bouwen waren. Dus door het geluid van motorzagen (ja, die hebben ze dan weer wel) helaas weinig dieren kunnen zien die wandeling.
De laatste dag begon al vroeg. Om kwart over 6 moesten we al bij de boot zijn om de zonsopgang op het water te kunnen zien onder het genot van thee en koffie. Een paar mooie apen, ara's, kakatoes, ijsvogels etc. kunnen zien. Na een mooie rondwandeling door het gehele dorp en een paar oude dorpelingen die ‘foto-proof' waren te hebben gefotografeerd was het helaas al weer tijd om met het vliegtuig terug te keren naar de bewoonde wereld. Helemaal tot rust gekomen daar in de bush en klaar om mijn (en Stefans) laatste dagen Paramaribo te beginnen.
Dinsdag vliegen Stefan en ik naar Curacao voor onze laatste 1.5week vakantie op zon zee strand.
Tot snel in Nederland!

Bigi Brasa.

Afgestudeerd!!! Nu nog een weekje afronden

Lieve allemaal!

Vandaag mijn eindbeoordeling gehad.

En ik heb mijn stage afgerond met een 8!!!!!!

Nu alleen nog een weekje patiënten afronden en overdragen en vanaf volgende week woensdag ben ik dan officieel fysiotherapeut!

Proost! en een dikke zoen!

bijna klaar!

Lieve allemaal!

Weer even een teken van leven van deze kant van de wereld.
Ik zit nu in het avondzonnetje op het balkon weer bij te komen van een geweldige dag. En ondertussen bij mezelf na te gaan wat ik eigenlijk allemaal heb meegemaakt sinds de laatste keer dat ik een verhaal op de site heb gezet!

Laat ik beginnen bij een korte samenvatting van hoe het op mijn stage gaat.
Daar krijg ik steeds meer eigen patiënten en zelfstandigheid. Vorige week voor de eerste keer bij een patiënt volledig zelfstandig het intake-gesprek en het onderzoek gedaan. Geeft wel een ontzettende kick om het helemaal zelfstandig te mogen doen! Verder heeft Sandra me even uitgeprobeerd door ziek te worden en de meeste patiënten door mij te laten overnemen. Wat erg goed voor het wennen aan de waarnemingen is, maar toch ook wel zelfvertrouwen geeft.
Het is wel een raar idee om nog maar 1.5week stage te hoeven lopen en dan dus afgestudeerd te zijn. In verband met de inleverdatum van de cijfers heb ik aankomende woensdag mijn eindbeoordeling al! Maar dat gaat wel goed komen geloof ik!

3 weken geleden zijn we ons eindelijk eens gaan gedragen als studenten hier. Tot nu toe nog niet de tijd en energie kunnen vinden om op stap te gaan door de drukke stagedagen, het klimaat en de trips in het weekend. Maar het moest er toch echt een keer van komen! Dus na een avondje kingsen op het balkon om half 2 de taxi gepakt naar de zsa zsa zsu. Super gave discotheek. Helaas ging hij om kwart voor 7 dicht en werden we eruit gegooid. In het zonnetje geprobeerd een taxi te bellen die jammer genoeg al hadden besloten om te slapen. Dus met de bus naar het centrum in de veronderstelling dat er wel een bus naar huis te krijgen was. Onze lijnen rijden op zondag echter niet voor 10 uur (het blijft natuurlijk Suriname). Dus na een mislukte poging geprobeerd te hebben een buschauffeur om te kopen ons naar huis te brengen onze huisbaas maar gebeld of hij ons alsjeblieft wilde komen halen. Wat is het toch een schat soms!

Ondertussen waren mijn ouders druk bezig met Suriname ontdekken met trips. Onder andere een fietstocht naar het district Commewijne. Hierbij hadden ze geregeld dat Ilse en ik mee mochten. Heerlijk in het zonnetje naar de plantage peperpot gefietst (in een groep van 20 blanken een bezienswaardigheid op zich) waar we een rondleiding hebben gekregen door een oude koffie- en cacaoverwerkingsfabriek en ook de oude werknemershuizen. 's Middags hadden we vrij en heb ik ze mijn stageplaats even laten zien. 's Avonds heerlijk uit eten geweest met zijn vieren.
De woensdag voordat ze weer terugvlogen naar Nederland hadden ze nog een dag vrij. Gelukkig had ik op mijn stage ook vrij kunnen krijgen dus hebben we nog een leuke afsluitende dag gehad met zen drieën. 's Ochtends bij mijn ouders in het resort gedoucht. WARM!!! En uitgebreid ontbeten met warme broodjes! Toen heb ik ze even meegenomen naar de crèche om daarna lekker te lunchen en te shoppen in de stad. 's Middags even naar de Zoo geweest 5SRD entree (1.25 euro, daar kunnen dierentuinen in Nederland nog iets van leren!). Wel leuk om dan hier bij het apeneiland te zien dat deze mede mogelijk gemaakt wordt door de Apenheul Apeldoorn! Donderdag moesten ze helaas al weer terug, dus na een laatste kop koffie ze weer uitgezwaaid. Super leuk dat ze hebben ervaren en kunnen zien waar ik mee bezig ben hier!

Afgelopen donderdag even en borrel gedronken bij de tapas and wine bar. Vervolgens zeiden twee meiden dat ze nog wel een leuke kroeg wisten, of we mee wilden naar de bar Fatt Ass. De naam klinkt net zo vreemd als dat de kroeg bleek te zijn. Een motorkroeg. Allemaal Harly Davidson fans met lang haar en leren jacks. Ja inderdaad met 35graden in de schaduw... Het regenseizoen loopt steeds verder op zijn einde, dus het wordt ook steeds warmer nu!

Gisteravond wilde plannen om op stap te gaan. Maar uiteindelijk was het met 4 meiden op het balkon met spelletjes kingsen zo gezellig dat het om half 3 een beter plan was te gaan slapen aangezien vanochtend om half 9!(ja, het tijdsverschil..) de wedstrijd van Nederland begon! Dus allemaal in het oranje naar de bar Het Vat. Met 200 Nederlanders (ik wist niet dat er zoveel waren in Paramaribo) en een enkele Surinamer de wedstrijd zitten kijken. Gelukkig gewonnen dus niet voor niets om half 9 al aan het bier gegaan!
Tijdens de lunch met een 2 andere meiden kregen we de vraag of we mee wilden gaan varen op de Surinamerivier. Aangezien we toch nog geen plannen hadden gegaan. Aangekomen bij Dok204 ligt daar een luxe speedboot op ons te wachten!!! Dus met 6 Nederlandse meiden (in BH want we waren hier niet op berekend dus geen bikini's aan), een trotse Surinaamse eigenaar (op de boot dan, maar misschien ook wel op ons), zon en bier met een rotsnelheid over de rivier geknald! Geweldig!!!! Aan de andere kant van de rivier een pauze ingelast en lekker liggen dobberen en zwemmen met een biertje. Toen er op 20 meter van ons af nog dolfijnen kwamen zwemmen was het feest voor ons compleet!

Nu ik het allemaal weer teruglees realiseer ik me steeds meer wat voor geweldige tijd ik hier heb. Eigenlijk is het jammer dat ik niet een stukje Suriname voor jullie mee kan nemen. Want hoe ik het ook probeer op te schrijven, het blijft lastig de ervaring op jullie over te brengen zoals ik het ervaar!
Ilse heeft een stukje moeten schrijven voor de krant van haar dorp op Texel. Deze zal ik later ook op mijn site zetten in de hoop jullie een nog beter beeld te geven van hoe het hier is.
Morgen komt Marije (de vriendin van Ilse) al weer aan op het vliegveld, dus die gaan we met zijn allen ophalen. Gelukkig duurt het nog maar 1.5 week voor we daar ook eindelijk staan voor Stefan!

Mijn vingers zijn moe en ik heb honger dus dit was het weer voor vandaag!

Bigi Brasa!!
(dikke knuffel)

fietsen, Colakreek, Bongo Island!

Lieve allemaal!

Zo, na een tijdje radiostilte nu maar weer eens een verhaal! Ondertussen zijn we al weer 3 weken verder. Veel gezien, gedaan en gebeurt!

Allereerst heb ik vanochtend te horen gekregen dat ik ben aangenomen bij Cordaan, een zorginstelling in Amsterdam en Diemen!! Hoeveel uren, welke dagen etc. gaan we nog overleggen, maar in ieder geval 1.5 dag op mijn oude stageplaats. Nu alleen nog even afstuderen...

Gelukkig gaat het op mijn stageplaats erg goed. Deze week is al weer mijn laatste week bij de Annie Crèche. Het concept van mijn verslag over autisme is ingeleverd en gisteren heb ik mijn presentatie over Spina Bifida gehouden. Ging erg goed, iedereen vond het interessant. Vind het wel jammer dat donderdag mijn laatste dag al weer is! Maar vanaf volgende week ga ik dus de hele week hard aan de slag in de praktijk, zodat de laatste vier weken van mijn stage nog optimaal benut worden in de poli. Mijn tussentijdse beoordeling vorige week gehad die zag er goed uit. Dus ik ben op de goede weg!

Dan nu weer even bijpraten over mijn leven hier,

Het vierde weekend zijn Ilse en ik op de fiets een stuk van Paramaribo gaan verkennen. Op de kaart een richting uitgezocht en fietsen maar. Beetje jammer alleen dat de kaart verder ontwikkeld was dan de wegen in real life aan de rand van Paramaribo! Maar een mooie fietstocht van 2,5 uur heeft er wel voor gezorgd dat we enorme papagaaien in het wild hebben gezien die nog even voor ons gingen poseren! Verder lekker rustig aan gedaan dat weekend.

Het weekend daarop al weer het vijfde weekend! Op vrijdagavond naar de verjaardag geweest van één van de crècheleidsters. Leuk om een keer mee te maken! Iedereen komt daar sowieso met een lege maag. En ik heb daar dan ook heerlijk Pom, Pastei, Nasi en Bami gehad!Het is ook niet gebruikelijk om een cadeau mee te nemen. Het mag wel, maar wordt niet van je verwacht. Jezelf, een leuk liedje, of een bosje zelf geplukte bloemen wordt al zeer gewaardeerd! Een gezellige avond! Meteen gevraagd of ze mij kookles wilde geven, dat is waarschijnlijk over 2 weken het geval!

We hadden leuke verhalen gehoord over Colakreek. Alleen als je dat wil doen met een touroperator ben je super veel geld kwijt. Beetje navraag gedaan, en dit konden we ook wel zelfstandig uitvoeren. Dus bepakt en bezakt, 3 dames die een nachtje weggaan nemen genoeg meer voor 3 weken, in de taxi naar Colakreek. Het water heeft ook echt de kleur van cola. Dit door de bladeren die de kleur afgeven als ze in het water vallen, en door het bauxiet in de grond hier. Maar toch gewaagd erin te zwemmen, leuke onderwaterfoto's met de camera van Ilse geven het bewijs! Colakreek moet je je voorstellen als Hoornse plas of Busloo in de Bush. Onze hangmatten (die hebben we zelf maar even aangeschaft hier) tussen de palmbomen en op de relaxtour! 's Avonds met een biertje buiten zitten kletsen tot we een kabaal hoorden wat we niet helemaal thuis konden brengen. Het leek op regen en kwam wel steeds dichterbij. Dus met de laptop en de camera in de hand afgewacht of we gelijk hadden. Bij de eerste druppel naar ons hutje gerend, ongeveer 10 meter. Maar helemaal droog waren we niet meer! De zoveelste tropische bui die we meemaakten. Echte heel bizar hoe dat gaat! Alsof er ineens een emmer boven je hoofd wordt leeggegoten. Mocht de pret niet drukken. Zondag rond 3 uur weggegaan want de broer van Gerry kwam aan op het vliegveld. Wel vreemd hoor! Staan wachten op iemand die niet voor jou komt. Maar nog maar 4,5 week en dan sta ik daar ook voor Stefan!

Ondertussen zijn mijn ouders ook in Suriname gearriveerd. Erg leuk om hen hier weer te zien! Ze hebben zelf een georganiseerde tour, maar gelukkig ook nog wat momenten vrij om leuke dingen met mij te doen. Aankomende vrijdag gaan Ilse en ik mee met hen op een fietstocht naar de plantages. Ben benieuwd!

Afgelopen weekend zijn we met een groep van 15 man naar Bongo Island geweest. Dit was georganiseerd door de stage-begeleidster van Ilse. Die was jarig geweest en gaat over een maand weer terug naar Nederland nadat ze een jaar hier heeft gewoond dus die wilde een leuk weekend met mensen die ze kende. Eerst met de bus naar het Brokopondo stuwmeer op 75km van Paramaribo. Daar doe je met de wegen van hier toch al gauw 2 uur over! Het stuwmeer is zo groot als de provincie Utrecht en is 60 jaar geleden gemaakt. Één van de mensen die mee was gids en heeft ons even geschiedenisles gegeven. Het blijkt dat vroeger lans de rivier allemaal dorpen waren. Tegen die mensen is 1 dag voor de dam werd dichtgeslagen gezegd door het hoofd dat er ‘iets' aankwam en dat ze moesten pakken wat ze konden vasthouden en naar een bepaalde plek moesten gaan. De volgende dag stond dat hele gebied onder water en hebben die mensen dus nooit meer hun spullen kunnen pakken. Het stuwmeer is nu tussen de 40 en 60 meter diep. En daaronder liggen dus nog allemaal dorpen. Vreemde gang van zaken! Boven het water uit steken nog allemaal dode bomen van de bossen die daar ooit stonden! En de eilanden zijn allemaal bergtoppen.

Toen wij met een zeekorjaan (een lange smalle boot) naar Bongo eiland gingen voeren we ook regelmatig over een boom heen die net niet te zien was. Na 1.5 uur varen net op tijd bij het eiland om de spullen naar binnen te brengen voor er weer een hoosbui over ons heen kwam! Gelukkig was dat ook de laatste voor het weekend en hebben we verder heerlijk kunnen zonnen zwemmen en relaxen!

Op zaterdag zijn we in 2 groepen gaan vissen op piranha's. Want ja, die zwemmen in hetzelfde water als waar wij hebben gezwommen... Deze zijn 's avonds op de BBQ gegaan. Op de enorme hoeveelheid graten die deze vissen hebben na zijn ze best lekker! Zondag nog met de boot naar een ander eiland gevaren om nog even daar te zwemmen. De planning was dat we ook nog naar een Marrondorp zouden gaan. Helaas is dat niet door gegaan omdat we dan door een stroomversnelling moesten. Omdat de bootsman door het hoge water de rotsen niet kon zien durfde hij het niet aan. Om te compenseren zijn we zondagmiddag nog even nieuw drinken gaan halen bij de dichtstbijzijnde Chinees en hebben we nog een uurtje liggen zonnen en zwemmen bij de boot voor we teruggingen.Zondagavond zijn we toen we om 6 uur terug waren in de stad uit eten geweest bij het tapasrestaurant. Een vermoeiend maar super leuk weekend!

Zo, verhaal is weer lang genoeg! Veel plezier met lezen en ik kijk uit naar jullie reacties en verhalen over hoe het in Nederland gaat!

Liefs en dikke kus!

Matapica

Lieve allemaal!

Zoals beloofd bij deze het verslag van ons avontuur op Matapica!

Nadat ik eerst werd geshockeerd zaterdagochtend door Gerry die ons vertelde dat een patiënt in haar handen was overleden vrijdagochtend. (reactie van het ziekenhuis; ja... we waren al aan het wachten hoelang het nog zou duren...) Naar onze mening is het niet heel normaal dat iemand tot het laatst nog wordt behandeld door de fysiotherapeut, maar sommige wegen zijn ondoorgrondelijk.

Werden we(Ilse, Gerry en ik) rond 8 uur opgehaald door een busje om ons naar de Surinamerivier aan de kant van Commewijne te brengen. Dit via een omweg om nog 2 andere dames van het theologisch internaat op te halen. Het werd dus een weekend met 5 dames en 1 mannelijke begeleider.

Bij de rivier hebben we alle bagage en eten voor een weekend in een boot overgeheveld om aan onze trip te beginnen. Na 10 minuten hadden we tot onze verbazing de overkant bereikt. Wij dachten dat het varen een uur zou duren. Maar gelukkig werden we gevraagd ons te verdelen over 2 kleine bootjes. Om vervolgens de overige 3 kwartier nog verder de varen door een geweldig natuurgebied/moeras. Tussendoor moesten we nog even onze krachten bundelen om de boot een stukje een heuvel op te trekken. Maar uiteindelijk kwamen we rond de klok van 12 aan op het strand Matapica. Voor Ilse was het net thuiskomen (opgegroeid op Texel) Eindelijk weer zee en strand. En ja, er stonden ook echte palmbomen waar onze hangmatten tussen konden hangen. Nee die zijn inderdaad niet op Texel.

Na de hele middag lekker in de zon en schaduw te hebben gelegen en in de zoute! zee te hebben gezwommen en te hebben gedoucht met iets minder zout water was er een heerlijke maaltijd voor ons gekookt. Jaaaa mannen in Nederland. Daar kunnen jullie nog iets van leren! Er was geen drinkwater op dit strand. Dus er werd gekookt in regenwater, en ik geloof dat we aan het douchen waren onder zeewater vermengd met regenwater. Tijdens het eten kwamen er nog 2 mannen langs die zandslangen hadden gevangen. Of we deze even wilden vasthouden. Na een bemoedigende toespraak naar elkaar waren we zo dapper, een bijzonder glibberig gevoel, en echt bizar dat deze beesten ieder stukje lichaam apart kunnen bewegen. Nadat we ze gelukkig ook weer terug mochten geven onze hangmatten opgehangen in ons onderkomen.

Vervolgens kregen we een folder in onze handen gedrukt met de mededeling dat we dit goed moesten doorlezen omdat er strenge regels gelden voor het op zoek gaan naar de schildpadden. O.a. fluisteren, niet aanraken, geen flits op je fototoestel anders ga je meteen terug naar het kamp met de groep etc.

Om 10 uur 's avonds was het dan eindelijk zover. Met een lucht boven ons die zwarter dan zwart was van een opkomende regenbui en dus bepakt met regencapes op zoek naar de schildpadden. Gelukkig een aantal mooie exemplaren gevonden. Helaas niet de grootste. Maar 75cm soepschildpad (ja, zetrekken er soep van)was voor ons leuk genoeg. Zeker omdat we bij één precies konden zien hoe ze eieren aan het leggen was.Al huilend met traan110-130 eieren aan het leggen. Een geweldig gezicht! Ilse en ik besloten na 100foto's nog 1 foto te maken. En daar was hij FLITS. Mijn camera. Meteen de gids op ons dak. Was dat een flits? Dan gaan we nu terug hoor! Nee meneer de gids, dat was geen flits, we schenen bij met de andere camera. En maar duimen dat hij het geloofde. Uiteraard had onze mannelijke begeleider me door. En met de fluisterende mededeling dat hij hoopte dat ik een mooie foto had heeft hij de gids overtuigd dat we door mochten lopen. Heel veel geluk gehad dus. Hoe het kwam dat mijn camera flitste is nog steeds volstrekt onduidelijk.

Vervolgens brak wel de hel los aan regen (excuses voor deze woordkeus theologische medereizigers) Dus na nog 1 babyschildpad te hebben gezien en vastgehouden waren we er wel klaar mee. We waren vooral heel erg toe aan onze hangmat! Deze slapen overigens nog best prima.

De volgende dag helaas de gehele ochtend regen gehad. Dus lekker lui in onze hangmat boeken blijven lezen, afwisselend met een spelletje kaarten, en een duik in de zee. Gelukkig werd het rond 3 uur droog en rond die tijd zijn we ook weer in de bootjes gegaan die ons via een mooie terugweg (respect dat de bestuurders de weg weten) weer terugbrachten naar de bewoonde wereld.

Ik hoop dat jullie nog steeds mijn verhalen met plezier lezen. Ik geniet in ieder geval wel van het schrijven, zodat ik veel dingen niet vergeet die ik meemaak!

Voor de mensen die mijn adres willen, ik weet nog steeds niet hoe de post hier werkt, maar het is het proberen waard:

Straat: George Braquesstraat 10

Wijk: Tourtonne 3

Stad: Paramaribo

liefs

tweede week!

Lieve allemaal!

Zo, de tweede week al weer tegen het einde. De tijd gaat hier zo snel, er zijn nog steeds zoveel nieuwe indrukken en dingen om te zien dat ik nu al vrees voor te weinig tijd terwijl ik pas aan het begin ben!

De stage bevalt nog steeds ontzettend goed. Ik begin eindelijk een paar eigen patiënten te krijgen, en heb al een aantal onderzoeken gedaan die wel goed gingen. Ze gebruiken hier een techniek die ik op school niet zo uitgebreid heb gehad maar die geweldig werkt. Gelukkig gaat ze mij deze de komende weken leren! Het project van de volleyballers begint eindelijk vorm te krijgen. Volgende week donderdag moeten we (de andere stagiaire en ik) zelfstandig de laatste 11 mensen testen, dus dat betekent dat eind volgende week het project voor nu even klaar is, en dat we doorgaan naar het volgende project. Ben benieuwd wat dat gaat inhouden!

Op de Annie Crèche vind ik het geweldig. Ik ga daar 2 ochtenden in de week samen met de andere fysiotherapeut Ivy heen. Het is een crèche voor kinderen tussen de ongeveer 2 en 7 jaar met een handicap. Verschillende kindjes met autisme, downsyndroom, spina bifida (open ruggetje) en nog wat andere aandoeningen zijn er te vinden. Mijn taak is nu om iedere keer als ik daar ben een ander kindje te observeren en daar een kort verslagje over te maken. Die moet ik dan 2 weken later weer beoordelen en naar aanleiding van zijn of haar doelen bepalen of hij door kan naar het volgende of nog door moet oefenen met de oude doelen. De kindjes zijn zo lief, en ze accepteren mij ook al. Verder moet ik op de middagen dat ik uit de crèche kom een presentatie gaan voorbereiden over spina bifida. Die ik later in mijn stageperiode moet gaan presenteren aan de leidsters van de crèche. Ook moet ik een verslag schrijven over autisme en de verschillende vormen daarvan. Erg interessante dingen allemaal en veel verschillende onderwerpen!

Nu genoeg over school. Het leven hier!!

Afgelopen weekend ben ik met 2 andere meiden naar een optreden van De Dijk geweest. Eerst van te voren hapje gegeten en om 11 uur begon het optreden. Heel gezellig, een verzamelplaats voor alle Nederlanders dus een hoop mensen weer gesproken. Daarna bij 't Vat. DE kroeg (terras) hier nog een laatste biertje gedaan.

Zaterdag was hier de Telesur Trimloop. Een loop waarbij je kan kiezen tussen 5 of 10 km. Die georganiseerd wordt door het telefoonbedrijf Telesur. Er deden 14000 mensen aan deze loop mee (nee, er staat geen 0 teveel...) Helaas was de inschrijving gesloten op het moment dat ik hier aan kwam en dus mocht ik niet meer meelopen. Maar de stageplaats van Ilse had een stand met een quiz over voedingswaarden en eten waarbij ze nog genoeg hulp konden gebruiken. Dus heb gezellig samen met Ilse een dagje daar staan helpen. Maar wat gaat dat er anders aan toe dan in Nederland! Er waren 8 vragen, iedere vraag volledig uitgewerkt en voorgedaan. En NOG stond er bij iedere tafel iemand (waaronder ik) om uitleg te geven over de vraag. De mensen lezen hier namelijk niet, die vinden het maar wat makkelijk als je het ze verteld of voorleest... Dus na ongeveer 4000 keer de vraag te hebben gesteld hoeveel suiker er in een fles frisdrank zit weet ik heel goed dat het 150gram is, en drink ik voorlopig geen frisdrank meer;-)

Zaterdagavond om half 10 thuisgekomen kreeg Ilse haar kamerdeur niet meer van het slot. Dus na Imro (de huisbaas) te hebben gebeld kwam hij (toch een beetje dronken naar onze mening) in de auto aangereden. Ook hij kreeg de deur niet open. Dus na het vreemd te vinden dat een sleutel afbreekt als je hem probeert om te draaien met de waterpomptang... Kwam de hamer eraan te pas en heeft hij het complete slot, incl. deurpost er maar uitgeslagen. (zie foto's) Om het vervolgens af te sluiten met een biertje. Ons kon je ondertussen van het balkon vegen waar we heen waren gevlucht om niet te laten merken hoe hard we moesten lachen. Ondertussen is het donderdag en ligt de deur nog steeds uit zijn voegen, hij zou immers meteen maandag gemaakt worden, dus op zich valt de vertraging nog meer voor Surinaamse begrippen!

Zondag hebben we hard zitten studeren op het balkon, om ondanks de schaduw toch een beetje te verbranden, dus begin eindelijk een kleurtje te krijgen! Die krijg je helaas nog steeds niet bij de airco bijgeleverd op de stageplaats...

Ik ben hier vandaag al weer 2 weken. Ik geniet! Ik raak steeds meer gewend aan het leven en de gewoontes en gebruiken hier. De geweldige zonsondergangen, mooie stukjes natuur midden in de stad en de mensen. (behalve dat je constant word nagefloten, gesist en geroepen, de origineelste tot nu toe is ‘blanke pony'... zijn er ook een boel aardige mensen) Over 2 weken ben ik uitgenodigd op de verjaardag van 1 van de begeleiders van de Annie Crèche. Ben heel benieuwd hoe dat er hier aan toe gaat!

Net samen met Ilse even romantisch diner voor 2 gehad bij Blauwgrond. (onder TL-balken, dat vinden ze hier sfeerverlichting geloof ik...) Prima gegeten! Wel uiteraard wat bijzondere dingen gehad. Vonden het zonde om maar ‘gewoon' aan de bami en nasi te gaan. Ondanks dat die ook heel lekker zijn! Maar we hebben niets te klagen over het Surinaamse eten hier! Dus ook dit restaurantje was zeker voor herhaling vastbaar!

Aankomend weekend gaan we onze eerste trip maken. Van zaterdagochtend t/m zondagmiddag. Gaan we onder andere kijken hoe de zeeschildpadden hun eieren komen leggen op het strand. Blijkt een geweldig gezicht te zijn dus wordt vervolgd!

liefs

eerste weekend, eerste stagedag

Lieve allemaal!

Het feit dat dit mijn eerste stagedag was geeft me weer genoeg argumenten om weer een stuk te schrijven over het eerste weekend, de eerste zon, en de eerste REGEN!! met hoofdletters en niet voor niets!

Om bij het begin te beginnen. Nadat mijn huisgenootje Ilse was ontwaakt de stad in gegaan om wat boodschappen te doen. Met name mijn aller aller grootste meisjesdroom die ik nooit mocht hebben (je raakt er maar verstrikt in, straks stik je, wij vinden het niets) heb ik dan nu eindelijk gekocht!! Helaas lieve paps en mams, niets meer over te zeggen zo aan de andere kant van de wereld. Ik heb eindelijk een CLAMBOE!!!en wat is hij mooi!!! ;) Maar hetis geen overbodige luxe!

Verder zijn wein Paramariboeen toeristisch rondje gaan doen op vrijdag en zaterdag langs het Onafhankelijkheidsplein. De synagoge, de centrale markt en gewoon wat leuke straatjes en winkeltjes. De centrale markt is 1 grote markt waar iedereen een tafel heeft waar hij zijn spullen op heeft liggen. een groente en fruit hal, en een aparte vis en vlees hal. Hier voor zaterdagavond ons eten gekocht wat een groot succes was. Met de tips van de dames op de markt over hoe we de spullen moesten klaarmaken worden wij hier ware Surinaamse koks! Gelukkig was alles goed ingepakt. Want onderweg naar huis kregen we een enorme tropische regenbui op ons dak. Hebben we daar ook meteen kennis mee gemaakt! We woonden niet langer meer aan de George Braquestraat. Maar het was letterlijk een rivier. (zie foto's!) gelukkig is de grond onverzadigbaar en is het meeste water met een uurtje weer verdwenen.

Op zondagochtend kreeg ik dan eindelijk het lang verwachte telefoontje van mijn stagebegeleidster Sandra. Of ik 's middags zin had om mee te helpen met de testen voor de selectie van de volleybalteams. Omdat ik nog geen kennis had gemaakt met haar leek het mij een mooie gelegenheid. Dus na een toeristische rondleiding door Fort Zeelandia, in de taxi gestapt naar de sporthal, zonder muren en airco, want dat is de wind. Daar aangekomen meteen ook kennis gemaakt met de overige stagiaires die stage lopen in de praktijk. 1 ander meisje uit Nederland. En verder nog wat Surinaamse meiden die hier de opleiding doen. Een gezellige groep waarmee we testen moesten afnemen om een beeld te krijgen van de status presens van alle meiden en jongens. Lenigheid, evenwicht, stabiliteit van gewrichten, gewicht etc. 's avonds even uit eten geweest met het huis van Gerry (de 3e fysiostudent uit Groningen diehier nu is)in een heerlijk restaurant wat zeker nog voor herhaling vatbaar is!

Vanochtend dan voor de eerste keer echt naar de praktijk geweest. Wat stiekem toch best spannend was. Maar uiteraard weer lopen zenuwen voor niets. Eerste indruk van Sandra is aardig, streng maar rechtvaardig en recht door zee. erg prettig! Vandaag meteen een nieuwe intake gedaan bij een patiënt met nek/schouder/arm klachten en eigenlijk ging het heel erg goed. Natuurlijk zijn er nog wat haken en ogen aan. Maar daarom ben ik hier! Volgens mij ga ik hier heel erg veel leren! Voor zover nu de bekend is ga ik 2 ochtenden in de week mee naar een crèche met de andere fysiotherapeut Ivy, om daar kinderen te behandelen. 's middags ga ik dan werken aan 2 opdrachten over/voor de crèchedie mij nog uitgelegd moeten worden. De rest van de week loop ik bij Sandra op de praktijk mee. En gaan de andere stagiaire (Liska) en ik samen werken aan de gegevens van de volleyballers om die te verwerken en er trainings- en oefenschema's voor te maken. Alles bij elkaar een afwisselende en interessante week!

Het verhaal is lang genoeg geworden voor vandaag. De warmte is nog erg slopend. gemiddeld 30-35 graden en tijdens regenbuien koelt het heerlijk af tot 28... Maar het went al steeds meer!

liefs!

Ik geloof dat smsjes niet altijd aankomen op mijn surinaamse nummer, dus je kan beter gewoon mailen. die check ik iedere dag wel!

Ik ben er!!

Yes! op de plaats van bestemming!

Na een slopende maar goed verlopen reis van 21 uur ben ik dan eindelijk gisternacht half 2 (jullie tijd half 7) aangekomen in een heerlijk huis! Ik werd van het vliegveld opgehaald door mijn huisbaas (Imro). Echt schat van een man. Plaats voor 4 in het huismaar ik woon er met nog maar 1 andere fysiostudent. Heerlijk! zeeën van ruimte. Een prima kamer, en zoals jullie merken. Internet!! Wat ook nog best snel is, dus niets te klagen!

Ondertussen dat ik dit na een korte warme!!!nacht zit te typen weten de eerste muggen mij al te vinden, dus dat gaat nog irritant worden. Maar als ik een meisje van het vliegveld moet geloven voel je ze na 2 weken niet meer. Dus nog even doorbijten!

Over dat warm gesproken. Imro vertelde mij dat het de afgelopen dagen zo warm was, dat zelfs de Surinamers het warm vonden! Dus het ligt niet aan mij, iedereen vind het warm ;)

Mijn huisbaas heeft gezorgd voor een fiets die ik alle tijd hier mag gebruiken. Dus zodra mijn huisgenootje Ilse is ontwaakt misschien Paramaribo met gevaar voor eigen leven maar eens gaan verkennen. Want ondanks dat het donker en laat was werd mij al snel duidelijk dat ik geen verkeersregels hoef te verwachten hier!!

Nou, ik ga mijn kamertje maar eens verder inrichten en alle foto's ophangen die ik heb meegnomen/gekregen.

Ik heb vanaf nu trouwens een Surinaams nummer: 00597 7561156

Dikke kus voor iedereen!

liefs

I