Vakantie!

Lieve allemaal!

Het is al weer een tijdje geleden en ondertussen goed van de vakantie aan het genieten!
Ondertussen ben ik over een kleine 2 weken al weer in Nederland dus dit zal dan ook mijn laatste verhaal zijn.

Twee weken geleden is Stefan aangekomen. Omdat ik ook mee was geweest met al het andere bezoek ophalen van het vliegveld ging iedereen ook met mij mee. Dus een hartelijk onthaal van 6 meiden voor Stefan die na 21uur reizen helemaal kapot was. WELKOM IN SURINAME!!!!

D e tweede dag zijn we op trip geweest naar BergenDal en Brownsberg met de hele groep.
BergenDal is een soort survivalpark midden in het oerwoud. Na gestart te zijn met een rondwandeling over de oude plantage en het oude kerkhof met de geschiedenis van het park werden we allemaal in een harnas gehezen en kregen we een helm. Eerst op het oefenbaantje kijken hoe we moesten hangen, remmen en tokkelen waarna we boven op de berg begonnen met de 1400meter lange kabelbaantjes. Tussen de bomen door begeleid door luiaarden van boom naar boom met als klap op de vuurpijl de laatste lange kabelbaan over de Surinamerivier heen!!! Als afsluiter van de dag nog een uurtje op de rivier kanovaren wat natuurlijk moest eindigen in een zwempartij voor iedereen. Daarna in een busje naar onze overnachtingsplaats op de Brownsberg. Een weg die ze in de oude staat laten zodat het een mooi natuurgebied blijft en niet iedereen omhoog kan. Begrijpelijk maar wat een kuilen en gaten in de weg! Zeker met een tegenligger waren het spannende momenten! Maar veilig aangekomen bij een hut met een geweldig uitzicht over het Brokopondomeer dat al snel weer vergeten! De volgende dag onder leiding van een gids informatie gekregen over flora en fauna op de berg en naar 2 watervallen gelopen. Bij de laatste de FA reclame even nagespeeld want na de warme vieze tocht zag die waterval er toch wel heel lekker koud uit!

De 3 dagen daarna Stefan wat dingen van Paramaribo laten zien en we zouden op trip gaan naar de Ralleighvallen. Helaas kregen we de avond van te voren telefoon dat door teveel regen (jaja, nog steeds regenseizoen) het park was afgesloten en de accommodatie onder water stond. Geen Ralleighvallen voor ons dus deze blijft nog op het lijstje staan voor een terugkeer naar Suriname!

Als alternatief zijn we naar Nieuw Nickerie geweest. Helemaal in het westen van Suriname. We hadden een gids die een aantal jaren in dat gebied heeft gewoond en gewerkt dus die heeft ons erg veel kunnen vertellen over de plaatsen Wageningen, Groningen etc. waar we doorheenreden. Helaas kregen we halverwege telefoon van Ilse die thuis was gebleven dat de dokter had geconstateerd dat ze Dengue had. Een griepvariant die wordt overgebracht door muggen maar dan met extreem hoge koorts, afwijkingen aan je bloedbeeld etc. Niet zo fijn voor haar! Dus toen ik me 's avonds in het hotel waar we zouden overnachten niet goed voelde de volgende dag voor de zekerheid ook maar bloed laten prikken. ‘Gelukkig' was het voor mij alleen griep maar helaas moesten we wel de trip afbreken dus naar Bigi Pan alleen kunnen zwaaien. Ook deze staat nog op het lijstje voor terugkeren in Suriname. Na 3 dagen griep en platliggen (ja, ook tijdens de finale van het WK) gelukkig net op tijd beter om samen met Stefan de trip naar Palumeu te kunnen maken die we hadden geboekt!

Afgelopen maandag met de taxi naar een klein vliegveldje in Paramaribo gereden. Palumeu is namelijk niet over de weg te bereiken (het ligt ongeveer 100km van de Braziliaanse grens af midden in de Bush)
Na een vliegtocht van ruim een uur over alle broccoli heen aangekomen in het dorp en de lodge Palumeu. Hier kregen we allemaal (een groep van 7 in totaal) een eigen kamer met douche en toilet. Luxer dan gedacht maar daar is nooit wat mis mee natuurlijk! Een heerlijk balkon met uitzicht over de rivier en iedere ochtend tussen 6 en 7 een thermosfles op het stoepje voor het huisje voor thee en koffie. Echt een zware beproeving;)

's middags zijn we meteen met de boot de rivier op gegaan om het dorp te bekijken en met een zwemvest om te genieten van de stroming die ons vanzelf zonder te zwemmen weer terugbracht naar het kamp. 's Middags kennis gemaakt met een aantal mensen uit het dorp en cassavebrood met peper gegeten. Niet mijn favoriet maar leuk om dat de kunnen delen met de mensen die daar wonen!
De volgende dag (Dinsdag) een jungletocht van ongeveer 2uur heen en 2 uur terug naar Poti Hill gemaakt. Onderweg veel uitleg gekregen van het tropisch regenwoud en mogen genieten van geluiden van honderden vogels. De klim werd uiteindelijk beloond met een geweldig uitzicht over het regenwoud!
's Avonds hebben we  na het eten een boottocht gemaakt stroomopwaarts om daarna terug te drijven zonder motor en te genieten van alle oerwoud geluiden in het donker.
Woensdag was volgens onze gids Nootje de echte vakantiedag. Met de boot ongeveer een uur stroomafwaarts gevaren naar een kamp toe waar we heerlijk in een hangmat hebben kunnen luieren terwijl er ondertussen kip werd gemaakt op de bbq. Na het eten het kamp opgeruimd om naar de grootst Sula (stroomversnelling) in de buurt te varen. Onderweg zijn we 3 kleine Sula's gepasseerd waar we wel met de boot afkonden. Gelukkig de laatste niet. Wat een geweld kan water ineens hebben!!! Wel een geweldig gezicht en we konden ook op de veilige stukjes in de Sula zitten en liggen. 's Avonds bij een kamvuur leuke verhalen aan elkaar zitten vertellen en toen waren we al weer over de helft!
Donderdag hadden we 's ochtends een medicijnwandeling. Alle mensen in de dorpen zijn in staat om te leven van alles wat het bos met zich meebrengt. (dit doen ze tegenwoordig niet meer, nu wordt alles gewoon ingevlogen door de stad) Een boom tegen koorts, een penicilineboom, een betadineboom, een knoflookboom, amandelboom, peperboom etc. Zo vreemd om een stukje van de bast af te halen en dan ineens een enorme knoflooklucht te hebben! Mooie ervaring. Het dorp had tijdens onze wandeling alleen besloten om bouwmaterialen nodig te hebben de gemeenschappelijke hut die ze aan het bouwen waren. Dus door het geluid van motorzagen (ja, die hebben ze dan weer wel) helaas weinig dieren kunnen zien die wandeling.
De laatste dag begon al vroeg. Om kwart over 6 moesten we al bij de boot zijn om de zonsopgang op het water te kunnen zien onder het genot van thee en koffie. Een paar mooie apen, ara's, kakatoes, ijsvogels etc. kunnen zien. Na een mooie rondwandeling door het gehele dorp en een paar oude dorpelingen die ‘foto-proof' waren te hebben gefotografeerd was het helaas al weer tijd om met het vliegtuig terug te keren naar de bewoonde wereld. Helemaal tot rust gekomen daar in de bush en klaar om mijn (en Stefans) laatste dagen Paramaribo te beginnen.
Dinsdag vliegen Stefan en ik naar Curacao voor onze laatste 1.5week vakantie op zon zee strand.
Tot snel in Nederland!

Bigi Brasa.

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *